Laat ik open en eerlijk zijn voordat ik begin. Na introspectie moet ik bekennen dat ik misschien niet voldoe aan je voorwaarde: gespeend zijn van arrogantie. Met regelmaat gebruik ik namelijk de uitspraak: "Arrogantie heb ik niet meer nodig". Juist niet om mezelf te verheerlijken, te aanbidden of neer te kijken op anderen. Maar om te behoeden voor het gevaar van arrogantie, dat je -eenmaal gebruikt- verslaafd maakt aan voeden met je eigen superieure beeld. Nu ik dat niet meer nodig heb wil ik graag anderen helpen. Al sluipt daar nog wel eens de schijn van arrogantie in.
Je geniet van buiten zijn! Wat is de natuur ook mooi he: verdwalen in het bos, helemaal bovenop een berg klimmen, rupsjes, slangetjes, hommels, beekjes, paddestoelen, verlaten paadjes! Maak je ook foto's van de natuur als je gaat fietsen? Ik heb laatst een filmpje gemaakt van een koe met een hele lange tong. Dat was erg grappig, kijk maar op:
http://www.youtube.com/watch?v=4nq3EdXMuXU
Je hebt moeite om met je hoofd én je hart te leven. Ik vraag me af of je hoofd of je hart je meevoert zonder te wachten op aansluiting van de ander. Ik denk eerder je hart, als ik op het gevoel en de warmte waarmee je schrijft af moet afgaan. Alhoewel je zelfkennis misschien eerder duidt op het hoofd. Wil je me meer vertellen?
Groeten,
Mark
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten