Het is toch weer die voetnoot in je beschrijving -met haakjes en een sterretje zo goed aangegeven- die me overhaalt te schrijven. Misschien is het een zwakte, het is niet anders*.
Zo te lezen zijn er veel meer dingen waar je wel van houdt dan waar je niet van houdt. Dat zie ik graag, een beetje positiviteit in het leven. Ik heb je al eens geschreven, op een andere site, maar snel daarna was je weg, zonder teken of reden als lid verdwenen. Ik zie hier graag het positieve van in.
Het kan natuurlijk zijn dat je de liefde van je leven hebt gevonden. Dat gun ik je graag. Toch wil ik je behoeden voor de tijdelijk hogere orde waarin je bent binnengelokt. Pas op voor verwachting, voordat je het weet laat ze je in de steek en word je teruggeworpen in een moeras vol twijfel.
Het kan ook zijn dat je mijn berichtje maar vervelend vond, en dat je dacht dat uitschrijven een snelle manier was om van me af te komen. Ik moet je helaas teleurstellen. Mijn obsessie voor contact leggen met vrouwen die voetnoten in hun profiel gebruiken is zo groot, dat daar met een dergelijk eenvoudige stap niet aan te ontkomen valt.
Het kan echter ook allemaal een kwestie van toeval zijn. Een ongelukkige samenloop van omstandigheden, waarin mijn smeekbede voor erkenning is opgegaan in de stapel berichtjes van anderen. Jouw besluit om je terug te trekken heeft mijn berichtje gekruisd, nog voordat de inhoud ervan kon worden ervaren. Hoe durf ik ook anders te verwachten van zo´n boeiende vrouw, die leeft in een wereld waarin strand, zee en gras zich uitstrekken als gelaagd hoogpolig tapijt. Daar waar spelfouten zich voelen misplaatst, en waar met mooie Duitse woorden wordt geschermd.
Wat maak ik nou voor kans op jouw terrein? Een jongeman uit het Zuiden zonder strandwandeling gevoet. Die onwennig giechelt bij lopen op zand en sprietjes, vanwege zijn jeugd op geboend parket. In jouw wereld voel ik me een Fremdkörper, een Einzelgänger, een Nudel! Door je uit te schrijven maak je me rücksichtslos duidelijk dat ik nog lang niet salonfähig ben. Trotzdem zal ik doorzetten, al is het maar om uiteindelijk bemind te worden om voortdurende naïviteit.
Groeten,
Mark
* Zelf hou ik ook erg van voetnoten, vooral vanwege hun relatie met het laatste woord.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten