"Fryderyk herhaalde: 'Laat zij ze omslaan'
Dat was schaamteloos -dat was een binnendringen in die twee- was een bekentenis dat hij van hen opwinding verwachtte: doe dat, daar doen jullie me een plezier mee, dat verlang ik... Het was hen binnenhalen in de dimensie van onze begeerte, van onze dromen over hen. Ze zei niets.
Ze bukte alleen en sloeg zijn pijpen om, maar hij verroerde zich niet; de stilte van hun lichamen was absoluut.
Wat was dat? Ze heeft dus zijn broekspijpen omgeslagen. Ze heeft dat gedaan omdat het kon, zeker, niets bijzonders, gewoon uit vriendelijkheid...maar ze wist wat ze deed. Ze wist dat het voor Fryderyk was -voor zijn plezier- dus was ze het ermee eens dat hij plezier aan haar beleefde... Aan haar."
Wat was dat? Ze heeft dus zijn broekspijpen omgeslagen. Ze heeft dat gedaan omdat het kon, zeker, niets bijzonders, gewoon uit vriendelijkheid...maar ze wist wat ze deed. Ze wist dat het voor Fryderyk was -voor zijn plezier- dus was ze het ermee eens dat hij plezier aan haar beleefde... Aan haar."
Wat een observatie, wat een eenvoud, wat een schrijfstijl, die Gombrowicz. Misschien is mijn strooien met citaten in onschuld, en jouw bereidheid tot lezen uit spanning en nieuwsgierigheid, voor het oog van een buitenstaander wel net zo bevredigend als het omslaan van broekspijpen.
Veel onbekende namen waar jij meer van weet: Bukowski, Henry Miller, Kerouac. Mijn interesse is uit een diepe slaap gewekt.
Zou je mij daarmee willen vermaken?
Groeten,
Mark
Geen opmerkingen:
Een reactie posten