Wijn

Wijn als aanknopingspunt. Dat alcohol weer zo nodig het verbindende element moet zijn. Het zal eens niet.

Laatst was ik nog blij verrast dat ik een vrouw kon boeien met gesprekken over wijn. Minder blij werd ik van haar teken van afwezigheid: aandacht die gegrepen werd door toenadering van een nerd.

Hopelijk weet ik jouw aandacht langer vast te houden.

Ik hou ook van een mooi glas wijn. Ik geniet pas echt als mijn aanrecht vol kristal, beroerd door het koord van het gordijn, welhaast muziek voortbrengt.

Nu begrijp ik het pas echt. Je noemt wijn als eerste vrijetijdsbesteding, in je lijst met favoriete boeken staan twee wijnboeken, je zoekt een man die van een mooi glas wijn houdt, je drinkt vaak, en je nickname is druif. Dat kan geen toeval zijn.

Hier zit het de laatste tijd een beetje tegen qua wijn. De overheerlijke lycheesmaak van de Gewurztraminer ging net iets te snel vervelen, de Pouilly Fume kon zijn verwachtingen niet waarmaken, de Bordeaux Superieur had net iets te lang gelegen en de Spaanse rosé was net iets tezeer een Spaanse rosé. Toch maakt de herinnering aan die Ribera del Duero of die mix van Monastrell, Cabernet en Tempranillo veel goed. Het wordt weer hoog tijd voor een Châteauneuf.

Maargoed, jij hebt ´t niet alleen maar over wijn, dan zal ik dat ook niet doen. Je bent op zoek naar interessante mensen, die origineel zijn en een duidelijke mening hebben. Op het internet is inderdaad de kans het grootst dat je mij ontmoet. Al weet ik niet of ik een duidelijke mening heb, omdat ik me niets kan voorstellen bij geen duidelijke mening.

Rest alleen nog je behoefte aan een lekker bekkie. Dat is in handen van het spel der hormonen gespeeld op jouw terrein. Ik ben benieuwd naar de uitslag.

Groeten,
Mark


PS. Bij het tot stand komen van dit stuk is geen wijn geconsumeerd. Juist om te kunnen afsluiten met een boeiende tegenstrijdigheid.